Misschien ben je niet inspiratieloos. Misschien ben je gewoon nooit meer stil.

Ik liep met mijn dochter in de draagzak toen het idee ineens binnenviel. Niet achter mijn laptop. Niet in een gesprek. Gewoon in stilte, al wandelend.

Ik doe iets waar veel mensen onrustig van worden: soms gewoon even helemaal niets. En eerlijk? Ik ben daar al jaren goed in, tot lichte ergernis van sommige mensen om me heen.

Geen podcast. Geen scrollen. Niet eens "even iets opzoeken".

En precies daar gebeurt vaak iets interessants.

Mensen willen hun hoofd leegmaken. Volgens mij kan dat niet. Je hoofd hoeft niet leeg. Het moet herindexeren.

Daarom zie ik verveling steeds vaker als een performance-tool. Niet als luiheid. Niet als tijdverlies. Maar als ruimte waarin je brein weer kan verbinden, voelen en kiezen.

Dat is niet alleen gevoel. Onderzoek laat zien dat veel mensen het lastig vinden om zelfs kort alleen met hun gedachten te zijn; in de "Just think"-studies kozen sommigen liever een onaangename prikkel dan stilte. Tegelijk laat onderzoek zien dat wandelen creatieve ideevorming verbetert ten opzichte van zitten.

Wat ik daar in coaching uit haal, is simpel:

Als iemand vastloopt, is de oplossing niet altijd nóg een model, nóg een inzicht, nóg een analyse. Soms is de beste stap: 20 minuten zonder input.

Geen muziek. Geen telefoon. Wel wandelen. Of zitten.

Schrijf daarna 3 regels op:

•      Wat bleef terugkomen?

•      Wat schuurt er echt?

•      Wat is de kleinste volgende stap?

Verveling is niet leegte. Verveling is ruimte.

Heb je vragen of wil je sparren? Stuur gerust een bericht via dirkspits.com/contact. Online kan, maar liever tijdens een wandeling of fietstocht.