Wanneer was jij voor het laatst in flow?

Gisterochtend las ik mijn dochter voor uit Roald Dahl. In Lucky Break beschrijft hij hoe schrijven soms voelt: "I fall into a kind of trance, and everything around me disappears."

Ik bleef er even op hangen.

Flow is dat vreemde, heerlijke moment waarop tijd oplost. Je aandacht klikt vast. Niet omdat het je leegtrekt, maar juist omdat het je oplaadt.

En het grappige is: je kunt het niet afdwingen. Je kunt de deur wel sluiten, je spullen klaarleggen, "nu ga ik flowen" zeggen… maar flow komt pas als er meerdere dingen tegelijk kloppen. Uitdaging, vaardigheid, rust, nieuwsgierigheid, veiligheid. En dat is bij iedereen anders.

Het zette me aan het denken: wanneer was ik voor het laatst écht in flow?

Bij mij was dat vorig jaar juni, tijdens een 600 km fietstocht, het grootste rondje van Nederland, met drie andere renners. We reden niet eens constant samen; soms zat je gewoon in je eigen bubbel. Ik hoorde alleen wind, banden, ketting. Alles synchroon. Mijn benen als twee pistons van een geoliede motor: soepel op en neer, en de kracht vloeide vanzelf de pedalen in. Uren gingen voorbij als minuten.

Flow voelt vaak als een stille bevestiging: dit klopt. Geen vuurwerk. Wel kloppend.

In mijn volgende post ga ik dieper in op flow bij duursporters, en hoe je de omstandigheden kunt creëren waarin het mínder verklaard hoeft te worden, en vaker kan gebeuren.

Voor nu ben ik benieuwd: wanneer was jij voor het laatst in flow? Wat deed je? Wat maakte dat het "klikte"?

Wil je vaker in flow komen, op de fiets of in je werk? In coaching kijken we naar de omstandigheden waarbinnen jouw flow kan landen. Plan een eerste gesprek via dirkspits.com/contact.