Ze deed er juist alles aan. En toch liep de energie weg.
Ze deed er juist alles aan. En toch liep de energie weg.
Dit verhaal gaat over een klant van mij. Details zijn aangepast zodat ze niet herkenbaar is, de kern van het verhaal is onveranderd.
Ze is een jonge moeder. Alleenstaand, druk, en de laatste tijd behoorlijk wat tegenwind. Niet doordat ze iets fout deed, gewoon een domino die omviel buiten haar om. Een contract dat niet werd verlengd. En toen moest ze zichzelf weer herpakken.
Dus deed ze wat de meeste mensen doen als de grond onder je wegzakt: ze ging harder. Meer initiatief nemen. Meer regelen. Meer ja zeggen op alles wat maar enigszins richting leek te geven.
Het probleem: hoe meer ze deed, hoe leger ze raakte.
Hoe ze binnenkwam
Ze kwam bij mij met precies dat gevoel. Niet met een scherpe vraag, met een vermoeidheid die niet meer wegging, hoe hard ze ook haar best deed.
We hebben eerst gewoon gepraat. Ik heb haar leren kennen, niet als casus maar als mens. Daarna zijn we gaan coachen, en op een gegeven moment hebben we een Strengthscope®-assessment gedaan.
Wat er toen gebeurde
Voordat we ook maar naar het rapport keken, vroeg ik haar iets simpels: wat doe je eigenlijk de hele dag? Wat houdt je bezig? En wat geeft jou energie?
Ze herkende het grootste deel al terwijl ze het zelf uitsprak. Dat gebeurt zelden zo snel, meestal moet iemand er eerst even induiken.
Toen ik vroeg naar vroeger, kwam er iets naar boven. Ze noemde werk dat ze ooit deed, en vertelde daar met een compleet ander gezicht over dan over de rest van het gesprek. Dat werk had haar destijds ontzettend veel energie gegeven. Dát wist ze al. Wat ze niet wist, was waarom.
Het Strengthscope-rapport gaf daar antwoord op. Zwart op wit stond precies wat haar dat werk gaf, en wat haar huidige aanpak juist leegtrok.
Waar ze was afgeslagen
Onderweg was ze van haar eigen koers afgeraakt. Niet door een verkeerde keuze, maar door goedbedoelde adviezen van vrienden en bekenden. Iedereen had een mening over wat goed voor haar zou zijn. En zij, in de overlevingsstand waarin ze zat, luisterde naar bijna iedereen, behalve naar zichzelf.
Wat er nu gebeurt
Ze vindt haar weg terug. Niet naar een oud leven, maar naar de kern van wie ze is en wat haar drijft. En het belangrijkste: ze herkent nu zelf wanneer iets haar energie geeft, en wanneer iets haar juist leegzuigt, vóórdat ze weer op nul staat.
Dit is geen uitzondering. Dit gebeurt als je stopt met harder duwen en begint met eerlijk kijken. Geen stappenplan. Geen quick fix. Gewoon een gesprek dat verder gaat dan de vraag die je stelde, en een rapport dat niet vertelt wie je zou moeten zijn, maar laat zien wie je al bent.
Herken je dit, dat je alles aanpakt en toch leegloopt?
Plan een eerste gesprek. Vrijblijvend, 45 minuten, we kijken samen wat er speelt.