Energie is geen tijd

Ik las een interview met gedragswetenschapper Emma Op den Kamp. Ze onderzoekt hoe mensen hun energie beheren, en schreef er een boek over: Grip op je energie. Eén zin bleef bij me hangen: “We plannen onze tijd tot op de minuut, maar vergeten het belangrijkste, en dat is energie.”

Dat klopt. En het botst tegelijk met iets waar ik in mijn werk vaak tegenaan loop.

Het is goed om te ontdekken waar je energie vandaan komt. Daar ben ik het volledig mee eens. Maar hoe je dat ontdekt, verschilt enorm per persoon. En dat verschil wordt nog te weinig benoemd.

Twee energiepatronen, en niemand vertelt je welke jij hebt

Elk mens heeft een eigen blauwdruk als het om energie gaat. Bij de één ziet die eruit als een redelijk constant niveau, de hele dag door. Rustig, gelijkmatig, zonder veel uitschieters.

Bij de ander bestaat die blauwdruk uit duidelijke pieken en oplaadmomenten. Een uur waarin alles lukt, gevolgd door een dip waarin niets meer wil. Een golfpatroon in plaats van een rechte lijn.

Geen van beide is beter. Het is gewoon hoe je in elkaar zit.

Het probleem is dat je dit zelden theoretisch ontdekt. Je ontdekt het door te doen. Door een tijdje op te letten wanneer je scherp bent, en wanneer je jezelf ergens doorheen moet slepen. Dat kost tijd. En eerlijk gezegd: de meeste mensen nemen die tijd niet, omdat niemand ze ooit heeft geleerd om er zo naar te kijken.

Waarom dit ertoe doet in een relatie

Hier wordt het interessant, want dit patroon speelt niet alleen op je werk.

Als de één 's ochtends energie heeft en de ander pas 's avonds, en niemand heeft dat ooit hardop besproken, ontstaat er wrijving zonder dat iemand precies weet waarom. De één wil er 's ochtends al over praten. De ander heeft dan nog niks te geven. Andere kant van de dag, zelfde patroon in spiegelbeeld.

Dat is geen onenigheid over wat belangrijk is. Het is een verschil in energieritme dat nooit is uitgesproken.

Ik zie dit vaker dan je zou denken. Mensen die precies weten wanneer hun partner een vergadering heeft, maar geen idee hebben wanneer die partner behoefte heeft aan rust of aan aandacht. Terwijl dat net zo goed te bespreken valt: wanneer heeft de één tijd voor zichzelf nodig, en wanneer de ander?

En dan werk

Dit geldt het sterkst op de plek waar de meeste van je uren naartoe gaan: werk.

Als je 24 tot 40 uur per week werkt en je verdeelt die uren alleen op basis van tijd (dit uur vergaderen, dat uur mailen, dan lunch), dan mis je de helft van het plaatje. Je agenda vertelt je wat waar past. Je energie vertelt je wat wanneer werkt. Dat zijn twee verschillende vragen.

Iemand met een constante blauwdruk kan waarschijnlijk prima een dag vol afwisselende taken aan. Iemand met duidelijke pieken en dalen loopt vast als de zwaarste taak van de dag precies in een dip valt, simpelweg omdat de planning daar geen rekening mee hield.

Er is nog iets dat je pas ontdekt als je echt goed naar je energie gaat kijken. Soms blijkt het werk dat je doet gewoon niet bij je te passen. Dat hoeft niets te maken hebben met of je het leuk vindt. Het gaat om iets anders: de energie die het teruggeeft is simpelweg te weinig. Weinig plezier. Weinig waardering.

Dat is een ander soort constatering dan “ik heb een slechte dag” of “deze week is druk”. Het is een patroon dat je alleen ziet als je langere tijd oplet: elke keer dat je deze taak doet, kost het meer dan het geeft. Structureel, niet toevallig.

En dat is precies het soort inzicht waar veel mensen niet uitkomen zonder er even met iemand anders naar te kijken.

Waar ik in kan helpen

Ik merk dat veel mensen deze indeling nog niet hebben gemaakt. Meestal simpelweg omdat niemand ze ooit heeft geholpen om het scherp te krijgen.

Als dat bij jou ook zo is, als je weet dat je agenda voller zit dan je energie toelaat, maar je nog niet precies weet hoe je dat aanpakt, dan is dat precies waar ik graag naar kijk. Ik begin niet met een schema. Ik begin met helder krijgen wat jouw eigen patroon is. Van daaruit bouwen we verder.

Wat is jouw patroon: een constante lijn, of duidelijke pieken en dalen? En wanneer heb jij voor het laatst met je partner, of met jezelf, hardop besproken wanneer je rust nodig hebt?